Uitgelicht: intentioneel versus niet-intentioneel geweld

Hulpverleners maken bij ouderenmishandeling wel onderscheid tussen intentioneel en niet-intentioneel geweld. Met intentioneel geweld verwijzen zij dan met name naar financiële uitbuiting: situaties waarin de pleger met voorbedachten rade misbruik maakt van de controle die hij/zij heeft over de financiën van de oudere.

Met niet-intentioneel geweld verwijzen zij vaak naar ontspoorde mantelzorg bij ouderenmishandeling: de mantelzorger probeert het goed te doen, maar de zorg groeit hem/haar boven het hoofd en dat leidt tot controleverlies en mishandeling.

Hulpverleners zijn het op dit punt echter niet met elkaar eens. Er zijn ook hulpverleners die benadrukken dat niet elke overbelaste mantelzorger gewelddadig wordt; als dat gebeurt, is er dus meer aan de hand.

Het onderscheid tussen intentioneel en niet-intentioneel geweld, zoals dat hierboven is omschreven, is daarom geen goed middel om te bepalen welke interventie gepast is. Bepalend voor een huisverbod is de vraag of de dreiging ernstig en onmiddellijk is, niet de intentie achter het gweld.

Het is evenwel belangrijk niet uit het oog te verliezen dat bij huiselijk geweld, en dus ook bij ouderenmishandeling, het meeste geweld niet-intentioneel is. Niet alleen het geweld door mantelzorgers, maar door iedereen die met een afhankelijke oudere te maken heeft.