Casus 2: Woedeuitbarsting en geld voor drugs

Karel is 51, kampt al enkele jaren met een harddrugsverslaving en is met HIV geïnfecteerd. Karel is bij meerdere gezondheidsinstanties bekend en heeft recent een korte opname via inbewaringstelling (IBS) achter de rug omdat hij een gevaar vormt voor zichzelf en zijn omgeving. Karel kampt namelijk met flinke agressieproblemen, die alles te maken hebben met zijn verslaving en andere psychiatrische problematiek.

Omdat Karel geen vaste baan heeft, woont hij in bij zijn 78-jarige moeder Els. Els ziet ook wel dat het niet goed gaat met Karel, maar ze kan haar eigen zoon toch niet uit huis zetten? Bovendien is Els sinds kort wat verward en vergeetachtig (mogelijk beginnende dementie), en is daarom genoodzaakt in haar dagelijks leven steeds vaker een beroep te doen op Karel. Het gaat dan om boodschappen en kleine huishoudelijke taken, zoals koken en schoonmaken. Karel heeft hier vaak geen zin in en laat de taken verslonzen. De koelkast is regelmatig leeg en het huis staat er ‘vies’ bij.

Omdat ze zo verward is, heeft Els contact met de ouderenafdeling van de lokale psychiatrie. Daar wordt al snel opgemerkt dat het niet goed gaat met Els: ze is gespannen en er zijn vaak blauwe plekken op haar armen zichtbaar. Niet lang daarna wordt de politie gebeld door de buurvrouw van Els: zij trof Els aan met gebroken arm én heup, veroorzaakt door Karel in een van zijn woedeaanvallen.

Karel verklaart dat hij zijn moeder om geld vroeg zoals hij wel vaker doet, dat niet kreeg en toen een flinke woedeaanval kreeg. Hij had het geld écht nu nodig, hij vroeg het toch niet voor niets? Waarom altijd dat gezeik? In zijn boosheid gaf hij Els een flinke duw. Achteraf gaf Karel aan dat hij zichzelf niet meer in de hand had en spijt had van de uitbarsting. Niettemin is sprake van ernstig en onmiddellijk gevaar.

Direct na het incident is een huisverbod opgelegd. Voor Els is het contact met GGZ ouderenzorg geïntensiveerd (ook met het oog op haar mogelijk beginnende dementie) en ze is in een verzorgingshuis opgenomen om te herstellen van haar breuken. Karel is opgenomen in een afkickkliniek en heeft meegewerkt aan een psychiatrisch onderzoek door het NIFP. Op grond van een rechtelijke machtiging is hierna een langdurende onvrijwillige opname voor Karel aangevraagd. Het huisverbod bleek een goede eerste stap om de benodigde structurele zorg voor zowel Els als Karel op te zetten.